Antoni Słonimski - notatka szkolna - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Antoni Słonimski urodził się 15 listopada 1895 roku w Warszawie. Pochodził z żydowskiej rodziny zasłużonej w przeszłości dla polskiej nauki i kultury.

Antoni po ukończeniu gimnazjum dostał się na warszawską Akademię Sztuk Pięknych. Na ostatnim roku studiów zorganizowano kilka wystaw jego obrazów, między innymi w warszawskiej Zachęcie. Jeszcze w czasie trwania pierwszej wojny światowej współpracował z takimi czasopismami kulturalnymi jak „Pro Arte” i „Sowizdrzał”. W tym drugim piśmie był głównym karykaturzystą.

W 1918 roku porzucił malarstwo na rzecz poezji. Wiosną na łamach „Kuriera Warszawskiego” ukazały się trzy sonety jego autorstwa. Na jesień opublikował swój pierwszy tomik poezji zatytułowany Sonety. Pod koniec roku wraz z przyjaciółmi – Julianem Tuwimem i Janem Lechoniem otworzył kawiarnię poetycką „Pod Pikadorem”.

Słonimski oczywiście współpracował z naczelnym organem prasowym ugrupowania, czyli pismem „Skamander” od jego początku w roku 1920 do wybuchu drugiej wojny światowej (z przerwą w latach 1928-1935). Poeta pisał poza tym do „Zdroju”, „Kuriera Polskiego”, a od 1924 roku dla „Wiadomości Literackich”, gdzie odpowiedzialny był za prowadzenie stałego felietonu, działu recenzji teatralnych, a także uszczypliwych recenzji zatytułowany „Książki najgorsze”. Jako publicysta opowiadał się za racjonalizmem i demokracją. Potępiał komunizm i nacjonalizm.

Poeta miał wielkie poczucie humoru, co wyrażał nie tylko w felietonach i recenzjach, lecz przede wszystkim w tekstach kabaretowych.

Ważną rolę w twórczości poety odegrały podróże zagraniczne. Jeszcze przed wybuchem pierwszej wojny światowej odwiedził Francję i Niemcy. W 1922 roku zwiedził kraje basenu Morza Śródziemnego. Był też w Brazylii, Danii, na Bliskim Wschodzie, Związku Radzieckim i wielokrotnie w Wielkiej Brytanii.

Po wybuchu drugiej wojny światowej razem z żoną wyjechał do Francji. W 1940 roku, po kapitulacji Paryża, przeniósł się do Londynu. Tam opublikował tom poezji do dziś porównywany z Bagnetem na broń! Broniewskiego, czyli Alarm.

Polski poeta należał do specjalnej grupy układającej program UNESCO, a w latach 1946-1948 stał na czele międzynarodowej sekcji literatury działającej w ramach UNESCO.W 1949 roku objął stanowisko dyrektora Instytutu Kultury Polskiej w Londynie.

W 1951 roku Słonimski powrócił na stałe do Polski i wznowił swoją działalność poetycką i pisarską. Od 1956 roku przez trzy lata pełnił funkcję prezesa Związku Literatów Polskich.

W latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia przeszedł do opozycji demokratycznej, ze względu na jego liberalne poglądy, a także żydowskie pochodzenie. Był sygnatariuszem Listu 34. Władze oficjalnie zakazały wydawania jego dzieł, a opublikowane dotąd tomiki i powieści trafiły na słynną „czarną listę”.

Antoni Słonimski zmarł 4 lipca 1976 roku w Warszawie w wypadku samochodowym. Pochowano go razem z żoną na cmentarzu w Laskach.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Twórczość Słonimskiego
2  Antoni Słonimski - biografia
3  Smutno mi Boże - analiza i interpretacja



Komentarze: Antoni Słonimski - notatka szkolna

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: